سوختن با درد نسبت داشتن                  

                عشق دريک جمله يعنی انتظار

                        انتظار روز رجـــعت داشتن

                                عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                        عشق يعنی در جهان بيگانگی 

                                                عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                                        عشق يعنی سجده ها با چشمان تر

                                                                 عشق يعني سر به در آويختن

                                                      عشق يعنی اشک حسرت ريختن           

                                                عشق يعنی در جهان رسوا شدن       

                                        عشق يعنی مست و بی پروا شدن

                                عشق يعنی سوختن يا ساختــن  

                        عشق يعنی زندگی را باختن

               عشق يعنی انتـــظار و انتـــظار

        عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديـده بر در دوختـن 

        عشق يعنی در فراقش سوختن

               عشق يعنی لحظه های التهاب

                        عشق يعنی لحظه های ناب ناب

                                عشق يعنی با پرستو پر زدن  

                                         عشق يعنی آب بر آذر زدن

                                                عشق يعنی سوز نی آه شبان 

                                                        عشق يعنی معنی رنگين کمان

                                                                عشق يعنی با گلي گفتن سخن

                                                        عشق يعنی خون لاله بر چمن

                                                عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                         عشق يعنی رسم و دل برهم زدن    

                                عشق يعنی يک تيمم يک نماز       

                        عشق يعنی عالمی راز و نياز       

               عشق يعنی چون محمد پا به راه        

        عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه  

عشق يعنی بيستون کندن به دست    

        عشق يعنی زاهد اما بت پرست    

                عشق يعنی همچومن شيدا شدن

                         عشق يعنی قلــه و دريا شدن 

                                عشق يعنی يک شقايق غرق خون        

                                          عشق يعنی درد ومحنت دردرون

                                                عشق يعنی يک تبلور يک سرود  

                                                        عشق يعنی يک سلام و يک درود     

                                                                 عشق يعنی جام لبريز از شراب

                                                        عشق يعنی تشنگی يعنی سراب

                                                عشق يعنی حسرت شبهای گرم

                                          عشق يعنی ياد يک رويای نرم

                                عشق يعنی غرقه گشتن در سراب

                         عشق يعنی حلقه های بی حساب

                عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت

        عشق يعنی آخــرخط بهـشــت   

عشق يعنی گم شدن در لحظه ها

        عشق يعنی آبـی بی انتـــها  

                عشق يعنی زرد تنها و غريب 

                         عشق يعنی سرخی ظاهر فريب

                                عشق يعنی تکيه بر بازوی باد

                                           عشق يعنی حسرتت پاينده باد

                                                 عشق يعنی هرزمان تنها شنيدن نام او

                                                        عشق يعنی هرچه گفتن هرچه کردن بهراو

ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر    /      نغمه ی تو از همه پرشورتر 

کاش که این فاصله را کم کنی      /     محنت این غافله را کم کنی 

کاش که همسایه ی ما می شدی   /      مایه ی آسایه ی ما می شدی 

هر که به دیدار تو نائل شود       /      یک شبه حلال مسائل شود 

دوش مرا حال خوشی دست داد   /     سینه ی ما را عطشی دست داد 

نام تو بردم لبم آتش گرفت        /      شعله به دامان سیاوش گرفت 

نام تو آرامه ی جان منست       /     نامه ی تو خط امان منست 

ای نگهت خواستگه آفتاب       /      بر من ظلمت زده یک شب بتاب 

پرده برانداز ز چشم ترم         /      تا بتوانم به رخت بنگرم 

ای نفست یار و مددکار ما       /     کی و کجا وعده ی دیدار ما ؟

دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد    /    به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد 

به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم      /    تویی که نقطه ی عطفی به عوج آیینم 

کدام گوشه ی مشعر کدام کنج منا         /   به شوق وصل تو در انتظار بنشینم 

روا مباد که بر بنده ات نظر نکنی        /   روا مباد که ارباب جز تو بگزینم 

چو رو کنی به رهت درد و رنج نشناسیم / ز لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم 

ای زلیخا دست از دامان یوسف باز کش / تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد 

ببوسم خاک پاک جمکران را              /  تجلی خانه ی پیغمبران را 

خبر آمد خبری در راه است               /  سر خوش آن دل که از آن آگاه است 

شاید این جمعه بیاید ، شاید          /       پرده از چهره گشاید ، شاید 

دست افشان پای کوبان می روم    /       بر در سلطان خوبان می روم 

می روم بار دگر مستم کند          /       بی سر و بی پا و بی دستم کند 

می روم کز خویشتن بیرون شوم   /      در پی لیلا رخی جنون شوم 

هر که نشناسد امام خویش را      /      ترکه بسپارد زمان خویش را

            شعر از آقاسی  

بچه های جنوب